Het kopen van een Westie
Het kopen van een Westie pup
Waar en bij wie?
Na rijp beraad hebt u besloten een Westie te kopen. Misschien hebt u er zelfs al een gekocht. Zo niet, dan zit u met de vraag: 'Hoe kom ik aan een mooi gezond hondje?' Er zijn twee voor de hand liggende mogelijkheden: of u kijkt in de krant, of u stelt zich in verbinding met de pup-bemiddeling van de rasvereniging, in dit geval de West Highland White Terriër Club.
Koopt u een pup uit de krant, dan is er op het moment van de advertentie waarschijnlijk direct een pup voor u beschikbaar. Benadert u de Westie Club, dan moet u meestal eerst een tijdje op de wachtlijst. Er zijn nog meer verschillen: een se¬rieuze fokker zal nooit een pup door de telefoon verkopen, maar eerst een kenningsmakingsgesprek willen hebben, dat van beide kanten vrijblijvend zal zijn. Komen de gesprekspartners tot overeenstemming, dan wordt een afspraak gemaakt wanneer de pup gehaald kan worden. De koper heeft zo de tijd om zich rustig voor te bereiden en aan de hand van het meegekregen voedingslijstje de nodige inkopen te doen. Fokkers die hun pups in de krant aanbieden, zullen in de meeste gevallen al die 'poespas' niet maken. Als u betaalt, krijgt u de pup zonder meer mee. Het is aan u om te beslissen welke methode u verkiest. Fokkers die hun pups via de pupbemiddeling van de WHWTC aanbieden, behoren meestal tot de 'lastige' groep, die ook eisen stelt aan toekomstige Westie-bezitters. Dat is geen kwestie van geld of aanzien, maar van toewijding voor de hond.
Deze fokkers zullen ook na de koop contact met u houden en u, indien nodig, adviezen geven. Bovendien hebt u de zekerheid dat de ouderdieren waarmee gefokt wordt en waarvan de pups worden bemiddeld door de Westie Club, aan bepaalde eisen voldoen. In buitengewone omstandigheden kan een koper die zich bedrogen voelt, ook altijd nog terugvallen op het bestuur van de Club, die er belang bij heeft dat het ras gezond is en blijft. Hoewel ook bonafide fokkers in de krant adverteren, loopt u toch een grote kans dat u in handen valt van een zgn. broodfokker, die minder op kwaliteit let dan op kwantiteit. Vaak krijgt u ook geen stamboom bij deze hondjes, en soms geeft de verkoper u een soort certificaat dat niet is uitgegeven door de Raad van Beheer. Met deze papieren wordt u niet toegelaten op erkende tentoonstellingen. Als u met de hond wilt gaan fokken, krijgt u geen officiële stambomen bij de pups. Gelukkig is het met de Westie nog niet zo dat de broodfokkers het ras grotendeels in handen hebben, hoewel er tekenen zijn die erop wijzen dat er van die kant steeds meer belangstelling voor ons ras gaat komen. Waakzaamheid is geboden, want fokt men maar raak met een ras en let men er onvoldoende op dat het ras gezond en mooi blijft, dan is de ellende niet te overzien. In korte tijd kan een ras helemaal verziekt worden, terwijl de honden niet meer voldoen aan de eisen van de standaard. Slordig en ondeskundig fokken blijkt altijd een doodlopende weg te zijn, waarna men zich weer op een ander, nog gezond ras stort. Maar dan hebben te veel mensen en honden een verdrietige ervaring achter de rug en is er veel te veel geld uitgegeven aan een verloren zaak.
Een pup of een oudere hond?
De meeste mensen die besluiten een hond te nemen, willen het liefst een pup hebben. Het is ook een unieke ervaring, zo'n minihondje in huis te laten rond-huppelen en al die grappige sprongetjes en gedragingen te observeren. Een tweede pluspunt is dat de pup nog helemaal naar eigen inzicht opgevoed en gevormd kan worden. U moet er echter wel van uitgaan dat een pup opvoeden veel tijd kost en dat een jonge pup niet alleen in huis achtergelaten kan worden. Als alle huisgenoten de hele of een groot gedeelte van de dag afwezig zijn, is een pup dus geen gelukkige keus. Hebt u geen ervaring met honden, dan kunt u het beste eerst wat literatuur doornemen om te weten hoe een hond 'denkt' en reageert.
Hebt u te weinig tijd om een pup op te voeden, of ziet u er tegenop om de hele dag op zo'n speelsjong hondje te letten, dan kunt u overwegen een oudere hond te nemen. Westies blijven levendig en actief, ook als ze ouder worden, zodat u van een hond van 5 a 6 jaar nog jarenlang plezier kunt hebben. Fokkers zoeken wel eens een goed adres voor een ouder hondje waarmee niet meer gefokt of geshowd wordt. Deze oudere hondjes worden meestal voor een klein prijsje verkocht aan aardige mensen, omdat het een betere oplossing is dan dat de hond zijn leven moet slijten in een kennel, terwijl er niets meer mee wordt gedaan. Een ander bezwaar van het kopen van een pup kan zijn dat u nog niet precies weet wat u krijgt.
Hoe een pup uitgroeit, kan niemand u voorspellen. Als u uw pup via de WHWTC hebt gekocht, weet u zeker dat de ouders aan de door de club gestelde eisen voldoen. Als u de pup ophaalt bij de fokker mag u ervan uitgaan dat hij gezond is. Ook behoort de fokker u in te lichten over eventueel aanwezige gebre¬ken waar u, als nieuwbakken eigenaar, niet zo gauw op hebt gelet. Dat kan bijvoorbeeld gaan om een gebit dat niet goed sluit. Bovendien raden wij u aan om de pup een van de eerste dagen dat u hem in huis hebt, door uw eigen dierenarts te laten controleren. U kunt dan meteen de datum van de definitieve enting afspreken en een daaraan vooraf-gaand wormkuurtje. Blijkt later dat de hond na het wisselen geen goed sluitend gebit heeft gekregen, dan kunt u de fokker hier niet op aanspreken als de pup wel een goed gebit had toen u hem kreeg. Bij reutjes kan zich het probleem voor-doen, dat na enige tijd blijkt dat hij incompleet is, dat wil zeggen: één of beide teelballen ontbreken of zijn niet ingedaald. Hij mag dan niet uitkomen op tentoonstellingen, zodat hij niet kan voldoen aan de eisen die aan een fokreu worden gesteld voor bemiddeling van door hem gegeven nesten. Wilt u er zeker van zijn dat een reu compleet is, dan moet u wachten tot beide teelballen definitief zijn ingedaald. De periode waarin dat gebeurt, is per hond verschillend. De een heeft ze al met 8 weken, maar bij de meeste honden zijn ze pas met 3 maanden te voelen. Ook kan hij ze in stresssituaties, al dan niet tijdelijk, weer optrekken. Men beweert dat de teelballen, als de hond tijdig een hormooninjectie krijgt, tot indalen gebracht kunnen worden.
Ook hier is het niet redelijk de fokker de schuld te geven en om een vergoeding te vragen als het niet lukt. Wilt u er zeker van zijn dat de hond na het wisselen een goed gebit heeft, dat de reu compleet is en dat de hond showkwaliteiten bezit, koop dan een oudere pup, die minstens 9 maanden is. U kunt ook een hond kopen die al geshowd is, zodat u in de keurverslagen kunt lezen hoe hij beoordeeld werd.
Conclusie
- Een serieuze fokker levert een gezonde pup uit gekwalificeerde ouders.
- Hij let er ook op of de hond bij zijn toekomstige baas goed terecht komt en zal altijd klaar staan met advies.
- Als u een pup koopt, zal de toekomst pas leren of de hond aan de verwachtingen zal voldoen.
- De fokker kan niet aansprakelijk worden gesteld voor later ontstane gebreken, waarvan hij redelijkerwijs niet kon verwachten dat ze zich voor zouden doen.
- Voeding, verzorging en opvoeding bepalen in belangrijke mate de verdere ontwikkeling van de pup. (Mochten zich echter, binnen enkele maanden na aan koop van de pup, ernstige problemen voordoen met betrekking tot zijn gezondheid die niet te wijten zijn aan een ongeval, slechte verzorging of onachtzaamheid, dan zal de fokker zeker bereid zijn een regeling te treffen.)
- Wilt u er zeker van zijn dat u met de hond kunt fokken en showen, koop dan een oudere pup van minstens 9 maanden.
- Wilt u een hond die al zindelijk is en al opgevoed, of is de prijs van een pup een bezwaar voor u, neem dan een oudere hond.
Reu of teef?
Veel mensen vragen om een teefje als ze een pup willen kopen. Vraagje naar de reden, dan krijg je wat onduidelijke argumenten te horen, bijvoorbeeld dat men gelezen heeft dat teefjes veel liever en aanhankelijker zijn, minder vaak weglopen en gemakkelijker zindelijk zijn te maken, dat reutjes altijd 'rijden' en overal hun poot tegen oplichten. De meeste van deze argumenten zijn verzinsels, die steeds weer opduiken nadat een auteur ze één keer heeft genoemd in een boek. Reutjes zijn even lief als teefjes, net zo aanhankelijk, lopen niet vaker weg, zijn ook snel zindelijk te maken, terwijl ik het zgn. rijden nog nooit bij mijn Westies heb gezien. Zijn pootje tilt een reutje pas op als hij al lang zindelijk is en dan alleen maar buiten. Bovendien is iedere hond een individu, met een eigen karakter. Westies hebben wel gemeenschappelijke eigenschappen, maar dat is iets anders dan een individueel karakter. Daarnaast is de opvoeding die u hem geeft van grote invloed op zijn gedrag. Niet voor niets bestaat er een gezegde: 'Zo baas, zo hond'. Behandelt u hem of haar eerlijk en vriendelijk, maar wel consequent, dan zal de hond zich daar zeker naar gaan gedragen.
Het gevolg van een voorkeur voor teefjes is, dat de wachtlijst daarvoor veel langer is dan voor reutjes. Ook lijkt het altijd net of er meer reutjes dan teefjes worden geboren, terwijl de fokker vaak uit ieder nest zelf een teefje aanhoudt, omdat hij daarmee weer verder moet. Het aanbod van teefjes is dus beperkter dan dat van reutjes, terwijl de vraag groter is. Niet terecht! Van een reutje kunt u net zoveel plezier hebben als van een teefje. Probeer het maar eens!
